เรื่องนี้เกิดขึ้นบนถนนสาทร รู้จักถนนสาทรไหมครับ
ถนนสาทรเป็นถนนที่มีลักษณะมีไฟแดงย่อย ๆ ติด ๆ กันเป็นระยะ
เพื่อให้รถออกจากซอยที่เชื่อมกับถนนสีลม

เช้าวันอาทิตย์ วันเดียวที่ถนนเส้นนี้ได้จะได้พักผ่อน
ชายคนนึงขับรถ Sport เปิดประทุนคันงามผ่านเส้นทางนี้
ในขณะที่จอดติดไฟแดงที่หัวถนนอยู่นั้น

ก็มีผู้ชายอีกหนึ่งคน ขี่รถเวสป้าฝ่าไฟแดงไปเนื่องจากถนนโล่งมาก
ไม่มีรถตัดกระแสจราจร ก่อนจะผ่านรถ Sport ไปนั้น
เจ้าของรถเวสป้า ก็ตะโกนขึ้นมาว่า "รู้จักเวสป้าอะป่าว"
แล้วก็ฝ่าไฟแดงไป

วันก่อนผมก็มีวีรกรรมได้แกล้งนังเมียโง่ของผม สะใจจริง ๆ
เรื่องมันมีอยู่ว่าอาทิตย์ที่แล้วพาเมียโง่ ไปซื้อกับข้าวมื้อค่ำ
ได้ปลาดุกย่างสะเดาน้ำปลาหวาน (ของโปรดผมคือหนังปลาดุก)
เผลอแป๊บเดียว (ผมอาบน้ำอยู่)
นังเมียโง่ของผมแอบลอกหนังปลาดุกกินเสียเกลี้ยง
ดูสิดูมันทำแต่ด้วยความฉลาดของผม
ผมเก็บความแค้นอยู่ในใจ

วันต่อมาก็ถึงวันล้างแค้นนังเมียโง่ของผมไปจ่ายตลาด
มันกำลังท้องอยากกินมันเทศต้ม ซื้อมา 2 กิโล
ถึงบ้านพอมันเผลอผมลงมือแก้แค้นทันที

ตอนจีบกันทีแรกก็จำได้ว่ามันฉลาดมากนี่นาเรียนก็สูง หน้าที่การงานก็ดี
ทำไมอยู่กันไปอยู่กันมากลับเป็นว่าโง่ลงได้ถึงขนาดนี้
นังเมียเรานี่ยังโชคดีที่มีผัวฉลาด ๆ แบบเราอยู่ข้าง ๆ นะเนี่ย
ไม่ใช่คุย ตอนเด็กๆสมัยประถมผมจะได้รับคำชมจากคุณครูประจำชั้นอยู่เสมอ ๆ
จะได้รับรางวัลเป็นประจำในวิชาคัดไทย เขียนไทยผมยังมีความภาคภูมิใจมาจนถึงทุกวันนี้
แม้เวลามันจะล่วงเลยมานานแล้วก็ตามผมก็ยังคงเป็นคนเก่งอยู่

อันนี้ผมรู้จากนังเมียผมเพราะผมสังเกตุเห็นนังเมียมันจะตบมือดัง ๆ
แล้วก็เอ่ยปากชมไม่ขาดปากว่าเก่งยังโน้นเก่งยังนี้เวลาผมซักผ้า
ถูบ้าน หุงข้าว ล้างชาม ได้อย่างยอดเยี่ยมและเสร็จทันในเวลาที่นังเมียผมมันกำหนดไว้
แถมบางครั้งยังมีเวลาเหลือพอที่จะไปล้างส้วมได้เสร็จทันเวลาอีกด้วย

ทำอะไรกันบ้าง บอกกันด้วยเน้อ

ส่วนกู แหง่ว อยู่ กทม. ไม่ได้ไปไหน ไม่อยากเดินทาง นอนอยู่ ห้อง